|
|
|
|
|
رفتار بهتر ، جانشين تنبيه كودكان وقتي از طرف مدرسه با خانه پسر بچه دانش آموز تماس گرفتند، قلب مادرش فرو ريخت. در حالي كه فقط يك هفته بود كه او به مدرسه مي رفت. معلمش به منزل آنها زنگ زد و گفت: پسر بچه هفت ساله درد سر ايجاد كرده، بدون اجازه وسايل ديگران را بر مي دارد، دروغ مي گويد،و..... مادر، در پاسخ به معلم فرزندش گفت: - ما به هر طريق كه لازم بود با او رفتار كرده ايم. با او حرف زده ايم. اسباب بازيهاي مورد علاقه اش را از او دور كرده ايم و حتي تنبيهش كرده ايم ، اما هيچكدام از روشها نتيجه خاصي نداشته است. البته،خانواده آن پسر بچه تنها خانواده اي نيستند كه چنين وضعي دارند. بر آوردي از حدود 2100 پدر و مادر نشان مي دهد كه بيش از يك سوم والدين اظهار داشته اند روشهاي آنان در مورد بهتر شدن رفتار فرزندشان موثر نبوده است. فرق تربيت و تنبيه تربيت، يعني آموختن اين كه بچه ها همه چيز را به درستي انجام بدهند. اما تنبيه به آنها رنجش و دلخوري مي آموزد و منجر به عزت نفس پايين يا رفتار آشوبگرانه آنها در آينده مي شود. اصلاح رفتار بد بچه ها، نه تنها بايد آنها را به سوي بهتر شدن هدايت كند، بلكه بايد به آنها بياموزد تا مهارت هاي جديد كسب كنند تا در زندگي موفق بشوند. والدين مي توانند رفتارچالش بر انگيز فرزندشان را بدون آنكه در اين روند كودك احساس بدي نسبت به خودش پيدا كند، متوقف سازند. براي شروع بي مناسبت نيست سه روش قديمي كه عادات منفي پدر و مادري هستند، تغيير كند و جاي آنها را عادات جديد و مثبت بگيرد. از كودك سوال كنيد يك هفته بعد از اولين تماس تلفني با مادر آن پسر بچه، معلم مربوطه ، دوباره با مادر وي تماس گرفت و گفت او يكي از همكلاسي هايش را هل داده و به زمين انداخته است. روش قديم: مادر پسر بچه مي گويد: طبيعتا، من در مورد اينكه چرا هل دادن رفتار ناشايستي است، شروع به سخنراني براي فرزندم كردم و به اوگفتم كه تا يك هفته حق ندارد با ماشين مورد علاقه اش بازي كند. روش مثبت: او مي گويد:« به جاي سخنراني، از او پرسيدم چرا دوستش را هل داده بود اگر كس ديگري او را هل داده بود چه احساسي پيدا مي كرد. همين طور از او پرسيدم كه چطور مي توانست اوضاع را بهتر از اين بكند.» پسر بچه احساس خشمي را كه به او دست داده بود، بيان كرد و گفت كه دفعه ديگر به جاي هل دادن همكلاسي اش، نزد معلم مي رود و از او كمك مي طلبد. بعد يك نقاشي كشيد و پايين صفحه نوشت « معذرت مي خواهم» و آن را به همكلاسي اش داد. مادر مي افزايد: « اگر من او را تنبيه مي كردم، هرگز امكان نداشت چنان رفتاري بكند» از نقاشي گام به گام استفاده كنيد وقتي هر شب فرزند پنج ساله تان براي رفتن به رختخواب ناله مي كند، چه كاري از دستتان بر مي آيد؟ روش قديم: او را به طريقي گول مي زنيد، تطميع كرده يا تهديد مي كنيد كه ديگر اجازه نمي دهيد تلوزيون تماشا كند.هر يك از اين ها وقت خواب را به دعوامبدل مي كند. روش مثبت: با همديگر طرح هايي بكشيد و با كمك نقاشي نشان بدهيد كه او دارد حمام مي كند، لباس هايش را در كمد مي گذارد. مسواك مي زند و لباس خوابش را مي پوشد تا قصه شب خود را بشنود. اكنون، وقتي موقع خواب فرا مي رسد،او مي تواند مسوول باشد و فهرست كارهايش را مرور كند. برنامه ريزي كنيد فرزند 8ساله تان از انجام تكاليف درسي خود طفره مي رود و وقتي در اين باره از او سوال مي كنيد، عصباني مي شود و كتاب و دفتر هايش را روي زمين پخش مي كند. روش قديم: با غضب داد مي زنيد و مي گوييد:« به اتاقت برو ، همان جا بمان و درباره كاري كه كرده اي فكر كن.» روش مثبت: وقتي آرامش به او بر مي گردد، برايش توضيح مي دهيد كه بعضي وقتها هر كسي دستخوش احساسات منفي مي شود و فرصتي مي خواهد تا خونسردي خود را به دست بياورد. مي توانيد به او پيشنهاد كنيد كه با هم جايي را براي استراحت خودتان درست كنيد كه با كتاب،لوازم نقاشي يا صندلي راحتي تزيين شده باشد. منبع : مجلات خانواده
|
||
|
+
نوشته شده در پنجشنبه سوم بهمن 1387ساعت 11:22
|
|
||